شصت پايش آمد آن را در دهان گرفت ، باز هم اعتنايى نكرد پس انگشت را آزرد ولى آن حضرت نمازش را نشكست ، همين كه از نماز فارغ شد و خداوند براى او روشن و واضح كرد ؛ دانست كه شيطان است ناسزا گفت و بر او لطمه‌اى زد و گفت : اى ملعون دور شو ! او به راه خود رفت امام عليه السلام به پا خاست تا عبادت خود را تمام كند ، در آن حال صدايى شنيد كه صاحب صدا ديده نمىشد ، سه بار گفت : به راستى كه تو زينت عبادت كنندگانى ! و اين جمله بر ملا شد و دربارهء آن حضرت شهرت يافت . « 1 » 13 - ابو عمر زاهد در كتاب « اليواقيت فى اللّغة » مىنويسد : شيعيان مىگويند : از آن جهت علي بن حسين عليهما السلام را زين العابدين گفته‌اند كه زهرى در عالم خواب ديد گويا دستش را به حنا فرو برده است ، مىگويد : آن را تعبير كردند ؛ به وى گفتند : تو گرفتار خون غير عمد مىشوى ، مىگويد : او كارگذار بنى اميه بود ، مردى را مجازات كرد ، و او در حال مجازات مُرد ، زهرى درآمد و فرار كرد و بيمناك وارد غارى شد تا آن جا كه موهايش بلند شد . راوى مىگويد : علي بن حسين عليهما السلام به زيارت حج رفت ، به آن حضرت گفتند : شما مىدانيد زهرى در كجاست ؟ فرمود : « آرى مىدانم » رفت و بر وى وارد شد و فرمود : « من از اين نوميدى تو بيش از گناه تو بيمناكم ؛ يك ديهء كامل براى خانوادهء مقتول بفرست و خودت هم به نزد خانواده ات و دنبال اعمال دينى خود برو ! » راوى مىگويد : زهرى گفت : سرورم ! بر من گشايش بخشيدى ، خدا

--> ( 1 ) - كشف الغمه : 2 / 74 .